Geçti , geçecek.

Beni hiç merak ettin mi, acaba nasıl diye sormak istedin mi kimseye, ne yediğimi ne içtiğimi nasıl yaşadığımı düşündün mü. Bunları sana neden soruyorum bilmiyorum, biz seninle çok şey yaşadık, biz seninle bir süre için aynı hayatı yaşadık.. Bunu bana yazdıran şey ne gerçekten bilmiyorum. Özledim diyeceğim, umurunda olmayacak, demiyorum o yüzden. Neyse, uzatmayacağım neredesin ne yapıyorsun hiç bilmiyorum. Dilerim iyisindir, dilerim her şey yolundadır. Eğer aklına gelirsem lütfen, beni anlamak, nasıl olduğumu ağlamak için, göğsüne bir bıçak geçir ve kalbine elini bastır. Geçti geçecek.

Toprak.

Bu boktan hayatı yaşamaya değer kılan tek şey, hala oralarda bir yerde olduğunu bilmek . Yanımda olmasan da senden başka kendimi ait hissettiğim hiçbir şey yok. Bunun için üzülmeli miyim, sevinmeli miyim bilmiyorum.Bir daha asla birlikte olamayacağımızı biliyorum, daha da kötüsü birlikte ölemeyeceğimizi biliyorum..
Toprağın kalbi kırılmaz mı şimdi..

Susuyorum..

Seninle ilgili ne kaldıysa aklımda, olur olmadık zamanda hatırlamaktan korkuyorum. Alıştım derken herhangi bir yer ya da olayda senin de içinde bulunduğun bir mutluluk canımı son derece fazla yakabiliyor. Beni yanlış anlama, senden nefret etmem söz konusu olamaz, ama hala seviyor olmak da canımı çok acıtıyor. Ne yapacağıma dair hiçbir fikrim yok. Şimdilik sadece zamanın bana iyi gelmesini umuyorum. Bunu yaparken seni özlememek için elinden geleni yapıyorum, olmuyor.. Bazen yüzüne bakıp, senden seni böylesi aptalca sevdiğim için özür dilemek düşüncesine kapılıyorum..
"Bir şey değil" dersin diye vazgeçip, susuyorum..

Bitişimizi izledim..

Sigara içmeni sevmiyordum. Çünkü seni yavaş yavaş öldürüyordu, ölmeni istemiyordum. Sana da söyledim defalarca ama her seferinde “son sigaram lütfen” dedin, öyle güzel baktın ki hayır diyemedim. Hep içtin ben de hep seni izledim. Öyle güzeldin ki sigara içerken, başkası görürse diye kıskandım hep. Başkası görür de çok güzel derse, ya da sana bakarsa diye korktum.Aslında içmemeni istememenin nedeni... bunlar değildi. Hiç söylemedim sana. Ama seni içtiğin sigaradan kıskanıyordum ben. O sana benden daha yakındı. Dudaklarındaydı. Dumanını içine çekiyordun benim kokumu çeker gibi.
Ve sen yine sigara içiyordun, bu sefer karışmadım.
Sigaranı içtin, bitti.
Biz de bittik.
Külleri dağıldı dört bir yana,
Biz de gittik.

boşluktaydım.

Boşluktaydım. Birgün o çıktı karşıma. Tanıştık, konuştuk, görüştük. Gün geldi baktım o ve ben değilde ''biz'' olmuştuk. Beni seviyordu. Yani öyle diyordu. Kısa zamanda çok mu bağlanmıştım, evet, delicesine. ''Biz'' vardı artık o ve ben ''biz'' olmuştuk. Mutluyduk, hayallerimiz vardı bizim geleceğe dair o çok güzel hayaller . Hep sevecekti beni, hiç bırakmayacaktı. Söz vermişti gitmeyecekti. Hep mutlu olacağız diye bi koşul yoktu bizde, evet kötü günlerimizde olacaktı ama biz elele verip katlanacaktık buna. Ama bigün bu kurduğumuz hayaller hepsi suya düşürdü. Gitti. Tartışmalarımız, inatlaşmalarımız bitirmiş bizi. Öyle demişti yani, halbuki bahaneydi, sıkılmıştı. Oysaki ben her kavgamızda bile ona birkez daha aşık olurdum. Evet inanasım gelmedi ama hiç sevmemiş gibi, o kadar zamanı birlikte başkasıyla geçirmiş gibi, hiç acımadan, arkasını dönüp gitti. Nasıl olurdu? Beni, ''meleğim'' dediği kişiyi nasıl bırakabilirdi? Bu sorular beynimi kemirip duruyordu. Ya hiç dönmezse? Ya başkasının olursa? Ama olamazdı, söz vermişti bana. İlk başlarda ''hayır, gitmedi o beni bırakamaz, geri dönecek" diye ısrarla kendimi buna inandırdım. 1 saat konuşmasam bile delicesine özlediğim kişiyle 1 gün boyunca konuşmadım. Belki küçük bi zaman süresi olabilir ama bana bir ömür boyu yokluğunu hissedecekmişim geldi. Tüm gün Dua ettim. Tek bi mesajıyla beni mutluluktan öldürebilirdi. ''Seni seviyorum'' diyebilirdi. Gecenin sonunda beklediğim mesaj geldi. Ama '' bu mesaj seni seviyorum olarakta olabilirdi ama olmadı '' diye başlıyordu. Yıkıldım. Nasıl bunu diyebilirdi bana? Altı sayfalık o mesaj hiç bir anlam içermiyordu benim için. Tamamen bitti dediğini hiç unutmam, harbi harbi bitti. Artık kendimi alıştırmalıydım bu duruma. O yoktu, gitmişti ve en kötüsü benim değildi. Mesaj atmıycam dediğim halde dayanamayıp, hergün attım, attım, attım... Gururumu ayaklar altına alıp attım, pes etmedim. Çünkü bilirdim aşkta gurur olmazdı, olmamalıydı. Onun bana bi sözü vardı,'' kimse olmıycak hayatımda, gün gelir evlenmiycem, benim karım içimde kendi kendini öldürdü'' demişti. Ama sözünü tutamadı. Tutmasında zaten yanlızken çok mutsuzdu. Başkasıylaydı artık. Çok ağladım. Günlerce, gecelerce, haftalarca.. Ama nafile. Dönmedi. Ha bide en kötüsü, benimle kurduğu hayalleri onunla yaşadı. Bizimde saçma sapan pozlarımız olacaktı, kıskandırcaktık milleti. Benimle değilde onunla yaptı bunları gözüme soka soka. Kabul ettim artık başkasının olduğunu. Kabullendim veya susturdum kendimi zaten oda öyle istiyodu. "Sus" diyordu . Sustum. Zaten başka ne yapabilirdim ki? Başkasıyla olması değilde bir de arkamdan ''zaten hiç sevmedim'' demesi beni öldürdü. Haketmişmiydim ki bu olanları ? Bilemem, belki hakettim. Çünkü o herşeyin en iyisini bilirdi.

yeniden..

Ve beklenen son geldi , bitişimizi izledik . Ne o devam diyebildi ne ben..
İkimizde biliyorduk bir şeylerin tükendiğini…
Ve bitmesi gerektiğini…
Bitti .
Şimdi kimseyi istemiyorum hayatımda , korktuğumdan değil yada sevemeyeceğimden...
Ben onda kalsın istiyorum ‘aşk’…
Onunla hatırlamak istiyorum kurduğum onca hayali..
Olmasada ve olmayacak olsada , hatta olmasını bende istemesemde ‘özel’ kalsın istediğimden…
Dudaklarım onda , ellerim ellerinde ve bedenimin sıcaklığı onun bıraktığı gibi kalsın .
Hayat onda kalmasın ama ‘yaşanmışlık’ onda kalsın istediğimden…
Yeni birileri mi ?
Tercihim yalnızlık değil elbet , ama ‘yeniden’ demeye yok istek..

Bugün vazgeçtim senden.

Bugün vazgeçtim senden..
O yanındakini görünce bitirdim içimdeki koca sevgiyi..Nasılmı yaptım sevgili? Oldu işte.. Yoksun artık.. Bitti.. Gittin ve artık başkasınınsın..Üzülmüyorum artık be sevgili. Sayende kimseye güvenmez oldum. Sen sadece gitmedin benden , yitirdin beni ve içimdekileri.. Sevgimi , saygımı , güvenimi ! Nasıl olurda benden bu kadar kısa süre başkasının olabiliyorsun. Bense unutmamışken seni.. Nasıl yapabildin bunu nasıl ! Varsa bir yolu söyle yapayım hani nasıl hiç bişey yaşanmamış sayabildin ve sayabiliyorsun ? Çok merak ettim sevgili. Dikkat ettiysen artık 'sevgilim' demiyorum. Çünkü benim değilsin.. Düşünüyorum her gece , bunun bedeli neydi ? niye bunu yaşadık ? Yaşamak zorundamıydık ? Sonumuz böyle olmak zorundamıydı? Bunları merak ettim , kusura bakma gene döküldü kelimeler her gece olduğu gibi.. Başka napabilirim. İçimi döküyorum sadece.. Sana değil bu yazdıklarım , beni düşündürdüğün şeyler için yazıyorum sadece.. Keşke diyorum bazen. Keşke hiç tanışmasaydık , hiç sevgili olmasaydık , sen benim herşeyim olmasaydın.. Bu kadar üzüntü yaşamazdık ikimizde.. Onca fedakarlıktan geçti bizim aşkımız.. Bu muydu sonu ? Ama vazgeçtim senden.. Artık başkasınınsın..

İhtiyaçmı?

Çok şey istemedim ki. Sadece elim üşüdüğünde elimi cebime koymak değil, avucuna koymak istedim. Gözlerine bir kez olsun yakından bakabilmek, sesini her zerreme kadar hissetmek istedim. Sana bir şey olduğunda, uzaktan kendime zarar vermek yerine, sana zarar verenleri yok etmek istedim. Ne kadar imkansız olabilirdi ki isteklerim? Hayatın, hayallerimi yok etmesine aldırmayarak seni istedim. Gülüşün, sinirlenişin, bakışın benim olsun istedim. Seni düşündüğümde yanıyor canım, içim acıyor. Hala seviyor musun dediklerinde "hayır" diyemiyorum. Tabi ki unuttuğumu, o kadar da unutulmaz olmadığını söylüyorum. Sanırım kötü bir yalancıyım. Acıyarak bakıyorlar bana. Ne düşündükleri umrumda değil elbet. Ama bir düşünsene sevgilim, "o artık benim" dediğimi. Sesini ezberlediğimi, gözlerini aklıma kazıdığımı, ne kadar uzakta olursan ol senin her hattını hayal edebildiğimi.. Karşıdan gelirken mutlu rolü yapmak yerine boynuna sarılmayı düşünmüştüm. Ama yapmadım, yapamadım. Ben sadece seni istedim başkasının olduğunu bildiğim halde. Kızma bana. Sen başkasında olanı hiç istemedin mi çocukken? Artık gökyüzünü istiyorum, nefes almak istiyorum. Her nefesimde seni içime çekmek istiyorum. Nefes almaya ihtiyacım var.

...

Her zaman gittiğimiz o kafe var ya, kapatmışlar orayı. Çok üzülmedim ama yine de burkuldu içim biraz. Senle oturduğumuz banka, hiçbir sevgili oturmuyor artık. Çingeneler yanıma uğramıyor sen yokken. Yağmur kör olmuş sanırım, bizi yine elele yürüyor sanıp yağıyor kaldırımlara. Su şişeni saklamıyorum artık mesela, hırkanda kokun da kalmadı. Sana hediye aldığım bütün dükkanlar iflas etmiş, deniz taşıp da karşı kaldırımı ıslatmamış bizden sonra. Odamdaki halıyı kaydırmıştın, onu düzelttim bugün. Yatağımı topladım, çarşafımı değiştirdim. Senle buluşurken giydiğim kıyafetleri başkalarına verdim. Soğuk havalarda dışardayken telefonumu elime almıyorum artık. Eskiden parmaklarım dona dona mesaj yazardım sana. Geceleri kâbus görünce uyandırıp anlatacağım kimse yok artık. Montunu elinde taşıma diye sırt çantama koyardım, o çantayı dahi kullanmıyorum şimdi. Konu yine buraya nerden geldi anlamadım, neyse; birlikte gittiğimiz kafe vardı ya hani, orayı kapatmışlar...

İyi geceler (:

İyi geceler beni sevemeyen gülüşünden öptüğüm adam..
Nasılsın herşey yolunda mı ? Umarım değildir, çünkü bende herşey gerçekten boktan. Ama çok güzel mutluyum havasındayım, aynı sen gibi.
Hani sende beni sevdiğini herkese haykırıp profesyonelce yalan söylemiştin ya ; beni geçtim soyum sopum hepimiz inanmıştık, çok mutluydun çünkü görünürde heh aynı öyleyim işte.
Dışardan işler çok güzel sıkıntı yok , içeriye girdiğinde karadenizin kızgın dalgaları gibi anılar apaçık kıyılara vurdu hep. Hemde tanıştığımız günden bu zamana kadar dakikası dakikasına ..
Hani seninle ilk tanıştığımız gün vardı ya yanımızda güya kardeşim saydığım biri vardı ben utancıma seninle konuşamamıştım işte o gün ki heycanı hissettim şimdi . Nezamandır yazmıyorum sana ondandır belki de, unuttum sandım ama öyle değilmiş, yüzünü hatırlamam için yanımdan geçen gereksiz bi herifin sen kokması yetti..
Ve ben işte bu durumdan çok korkuyodum; olurda herşey yolundayken kokunu duyarda yokluğunun başladığı o günü sil baştan yaşarsam , aşık taklidi yaptığın siktiğimin günlerini hatırlayıp nefesimi kesen o hatıraları bugün yaşamış gibi olursam diye çok korkuyordum..
Korktuğumda oldu zaten . Sahii, hiç aklına geliyo muyum lan , merak ediyorum.. Sevmesen de arada özlüyo musun o günleri, yaşadıklarımızı, yok yani ben özlüyorum daa . Arada böyle hatırladıkca güğsümün üstüne öküz oturuyo. sonra kan pompalamayı kesiyor bişey orda nefesim kesiliyo yutkunamıyorum, şuan zaten ellerim titriyo yazarken, buna benzer bi çok boktan durum yani. Anlamazsın sen zaten anlatıyorum da bakma , içimde biriktirdiğimden hepsi..
O değildee ; ulaan nasıl oynadın deli gibi aşık rolünü , hiç bi faul de vermeden hemdee? Ya ben gerçekten çok merak ediyorum, bi insan nasıl bu kadar fütursuzca yalan söylebiliyor ? Yok yani normal bişeyde değil ; resmen aşık adamdın.
Hayal kurmalar, 'Kızımız olursa adını EYLÜL koyalım kadınımm' demeler, beraber o kadar şebeklikler karşılıklı saçmalamalar... Nasıl başardın lan bunları hiç çaktırmadan yapmayı .
Ama kabul et en güzeli annenle konuşturmuş tanıtmış olman beni kendine daha da bağlayıp o sonsuz güveni sağlayıp sonra hiç bişe yaşanmamış gibi sanki tenime saçlarıma hiç dokunmamış gibi onca anıyı kendim yaşamış o kadar hayali tek başıma kurmuş gibi,
çok güzel roldü. Tebrikler!
Hadi tamam sevmedin kabul, peki benim suçum neydi ? Ben naptım sana beni bu hale getirmek için uğraştın okadar. Hiç mi sevmedin lan ? Az yürekli ol nolur söyle , biraz olsun da mı sevmedin.?
Ama doğru olan ne olursa olsun ister sevmiş ol ister sevmemiş, tek gerçek olan bişey var benim seni 'Babam' gibi sevmiş olduğum. Onun gibi kokuyo olman onun gibi sığındığım onun gibi sahiplendiğin seninmişim gibi davrandığın için seni yokluğunu yaşadığım 'babam' gibi sevdiğim..
Ben seni nefesim bildim gerçekten, çıkarsızca yalansız riyasızca çok sevdim.
Her ne kadar şuan bi başkasıyla güldüğün ona dokunduğun için öl istiyorum, saçının tek teline zarar gelse gerçekten kendimi feda edebilcek kadar çok sevsemde yinede öl istiyorum.
Hiç olmazsa bi başkasının sana dokunamayacağını seninle aynı havayı soluyamayacağını bilirim. Yine en çok ben yanarım sana , annenden sonra yine ben yıkarım dağıtırım ortalığı ama alışırım tamamen olmadığına. Hergün geleceğin umuduyla yaşamaktansa yalanda olsa o hallerini özlesemde öldüğünü bilip kabullenmek daha kolay..
Umarım bi gün anlarsın nasıl yandığımı uğruna ne gemiler batırdığımı .. Elbet bende bi gün düze çıkarım Rabbim nasip ederse ama sen benden aldığın bu ahlarla daha iflah olmazsın olmada zaten.. Hani herşeyimiz birdi aynıydı ya bu da onun gibi işte..
Neyse adet yerini bulsun sen yolumu bulup gelene kadar kendine iyi bak gülüşünden öptüğüm adam...

Evet senden nefret ediyorum..

‎Senden nefret ediyorum. İnanması güç değil mi? Bana da öyle gelirdi başlarda ama öyle güzel uzaklaştırdın ki kendinden, öyle güzel yalanlar söyledin ki bir anda gözümdeki o kusursuzluğun yok oluverdi. Düştün de düştün. Tiksindim. Hem senden; bana söylediğin yalanlar için, yaptıkların için, hayatımdaki herkesi benden alıp, kendinde çekip gittiğin için.. Hem de kendimden; sana inandığım için, senin için herkesi karşıma alabilecek kadar aptal olduğum için, uğruna kendimi değiştirmeye çalıştığım için.. Pişmanım deli gibi. Yok oluşuma sevinen bir adamın varlığıyla mutlu olduğum için pişmanım. Geçmişinin acısını benden çıkaran bir adamı sevmişim. Bensiz de mutlu olan birine adamışım tüm gözyaşlarımı. Seninle ilgili her şeyden nefret ediyorum. Bunca şeye rağmen parfümünün kokusunu duyunca gözlerimin dolmasından, her hareketinde bir umut aramaktan, her bakışında biraz olsun sevgi aramaktan, dudaklarından dökülen buz gibi sözlerden, adından bile, en sevdiğin şarkıdan, en sevdiğin renkten, uğurlu rakamından.. Hepsinden nefret ediyorum. Seninle ilgili her şeyden nefret ediyorum. Kaç kez hayal kurdurup, hiç düşünmeden yıktın onları bir bir haberin var mı? Ne halde olduğum gram umrunda mı? Hadi beni unuttun diyelim, bana yaşattıklarını bu kadar çabuk unutabildin mi sahiden? Hiç mi için sızlamıyor? Benim hala deli gibi canım yanıyor çünkü. Durmadan içimi yiyip bitiren bir kin var sana karşı. Geçecek. Biliyorum. Atlatacağım. Sensizken öğrendim güçlü olmayı. Yanımda güvenecek kimse kalmadığında, ayakta kalmayı öğrendim. Şimdi tam kendimi toparlamışken, ne olur geri dönme.

Teşekkürler..

Bazen sana teşekkür ediyorum,sonra nefret,kin büyüyor.Ama çok yeteneklisin aşkım.Nasıl bağladın beni kendine.Sonra bırakıp gittin.Acıttın kalbimi parçaladın.Sen gülüyorsun geziyorsun mutlusundur.Bense her gece yazıyorum.Sen oku diye değil.İçimi dökmek için yazıyorum.Rahatlatıyor beni.Senin vermediğin mutluluğu rahatlığı veriyorlar bana.Kağıtla kalemler.Anlatırken arada ağlıyorum olsun ağlıyayım alıştım zaten.Geçiyor günler sen mutlu ben hüzünlü umutlu.Her gün bir umut bekliyorum belki 'Aşkım uyan artık ya bak saat kaç oldu' diye gelen onlarca mesajı görmek için belkide.Sadece bekliyorum bir şey olmayacak ama bekliyorum işte.Sanırım böyle de geçicek hayatım.Teşekkür ederim hayatım bunları bana yaşattığın için..''!!

Özür dilerim..

Özür dilerim ben yine tutamadım kendimi. Yine nefret edemedim senden, yine bitiremedim seni. Ne kadar desemde, silemedim içimdeki sevgini. Öyle çok özlüyorum ki seni, hayır senin yerinde olsam daha fazla kıyamazdım bana. Ama nasılda mutlusundur şuan. Ahım kaldı sanıyorum ama, yok herhalde çok iyisin diye duydum. Öyle dediler işte. Eh birazda üzüldüm ama merak etme, bende iyiyim. İyi olmaya çalışıyorum, senden sonra ne kadar iyi olabilirsem. Zor oldu ama yinede mutluyum. Hem o kadar mutluyum ki, seninle olduğum zamandan az acı çekmeye başladım artık. Nasıl diyebilirim, alıştım sanki biraz. Ee tabi hayli zaman geçti, böyle olması lazım, böyle olmalı. Ama bazen aklıma geliyorsun ve işte o zaman herşey yine eskiye dönüyor. Bir an o kadar kötü hissediyorum kii, ama merak etme biraz sonra geçiyor. Bana sorarsan bu noktaya geleceğimiz aklımın ucundan bile geçmezdi, ama olsun alışıyorum ben. Sonra neyin ne olduğunuda öğrendim mesela, saf değilim artık. Kimseye inanmıyorum, güvenmiyorum da. Sevmek desen zaten asla olmayacak birşey. Ben bunları neden anlatıyorum ki, bak yine geldin aklıma. Hiç yoktun ama, var olman asıl zor olan. Zor, çok zor ama olsun. Dedim ya alıştım ben. Uzatmak istemem, mutlusun diye duydum ya zaten, bende mutluyum çok. Hiç olmadığım kadar, hiç olmadığın kadar. Çok mutluyum, iyiyim, huzurluyum, gülüyorum, eğleniyorum ve en önemliside sen yoksun. Daha ne olsun.