Gideceksin..

Gideceksin,biliyorum.Ne yaşasak da bana ne söylesen de gideceksin.
Bedelini yine ağır bir şekilde ben ödeyeceğim.Farklı dünyalardan gelmiştik,farklı dünyaların insanlarıydık.Ve sonra bir evren olduk.Uzay olduk birlikte kaydık boşluklara.Ama bir bütündük.Ve bunun bedelini ben ödeyeceğim.

Hatırlar mısın?Beni nasıl bu kadar çok seviyorsun diye sormuştun bana.
Sonra ben susa kalırdım.Sarılırdım sonra sana.Anlatamazdım.Çünkü dilim dönmezdi sana bakınca.Konuşmasını bilmeyen bir çocuk oluverirdim.Biz hiç aşk yaşamadık seninle.Biz birlikteydik,o kadar acı çektik ki;
el ele yürüme imkanımız olmadı.Birlikte Sezen dinleme fırsatımız olmadı.Çünkü ağlamakla meşguldük.Evet ara ara şiddetli kavgalarımız oluyordu,siktir et onları.Bak konumuzun bununla bir ilgisi yok,ama ben senin bana çay demlemeni özledim.Sonra onun yanında simitte alırdın bana gelirken,ben seni beklerdim.
Kahvaltı edişlerimizi özledim.Senin bana cevapsız çağrılarını özledim,beni aramalarını,merak edişlerini hastalandığımda benimle ilgilenişlerini.Şimdi neredesin,hayatında kim var,mutlu musun onu bile bilmiyorum.Benim hayatım senin iki kirpiğinin arasındaydı be..
Çay demleyecektik,sen gelirken simit alacaktın,kahvaltı yapacaktık.
Dur işte biraz daha,bir kaç gün mutlu olalım birlikte,zaten sonra gideceksinbiliyorum..
Ne yaşasak sileceksin..

Bana sorardın ya ; beni nasıl böyle seviyorsun diye..
Yaklaş..
Anlatayım..