Beni unutma.

Şuan ne yapıyorsun, kiminlesin, nasılsın inan hiç bilmiyorum.Ama bildiğim tek bi’ şey var o da seni çok özlediğim. Eğlenmemizi, gülüşmelerimizi, sabahlara kadar hiç sıkılmadan konuşmalarımızı, sen uyuyakaldığında sana attığım o uzun mesajları, sabahları senin günaydın mesajınla uyanmamı, beni merak etmeni, bana sarılmanı, beni öpmeni ve en kötüsü de kavga ettiğimiz günleri bile çok özledim. Biz alışmıştık birbirimize. Başkalarıyla olduramazdık. Birbirimizin sesini duymadan o günü bitiremezdik. Birbirimizi sahiplenmeden daha çok aşık olamazdık. Yapamazdık işte, birbirimiz olmadan bir günü geçiremezdik.Bu yazıyı okur musun bilmem ama, ben sana sarıldığımda istemsizce kurduğum hiç ayrılmamanın hayallerini özledim. Hatırlar mısın? Sokakları hep sahiplenirdik. Bağıra çağıra şarkılar söylerdik. Etraftakilerin gözleri üzeremizde olmasına rağmen öperdik birbirimizi. İlk öpüştüğümüzdeki heyecanla hemde.Peki neden başka insanlara kaçtık? Neden birbirimizi yarı yolda bıraktık? Neden birbirimizden uzaklaştık? İnan hiç bilmiyorum. Ama sonumuz böyle olmamalıydı. Biz bunu hak etmedik. Her zaman birbirimizde huzur bulmalıydık. Birbirimizin sesinde, birbirimizin kollarında işte. Öylesine çekip gidemezdik anlasana. Peki ben aklına geliyor muyum? Yaşadığımız o özel şeyleri başkasında gördüğünde tebessüm oluyor mu yüzünde? Ya da adım geçtiğinde gözlerini kapatıp yaşadığımız her şeyi en ince ayrıntısına kadar yeniden yaşıyor musun o an? Sahiplendiğimiz o sokaklara giriyor musun yeniden? Herhangi bi şey gördüğünde “bunu da onunla yapmıştık” diyor musun? Evet belkide şuan başkasıyla olabilirsin. Ya da hayatında her şey kötü de olabilir. Ama şunu bil ki; ben başkasıyla gülebilirim, başkasıyla eğlenebilirim ya da başkasıyla sabahlara kadar konuşup bişeylerimi paylaşabilirim. Ama hiç biri senin kadar değerli değil. Hiç kimse senin gibi gülemez. Hiç kimse senin gibi merak edemez beni, etmedi de. Ben her günü bir gün gelirsin umuduyla yaşıyorum. Hiç usanmadan hem de. Gittiğin o günden beri hatta. Eğer olur da bu yazıyı okursan tam da bu şarkıyı dinlediğinde, gözlerinin dolmasını istiyorum. Canının acımasını değil.