Olmadı.Başaramadım.Bugünde senin kadar mutlu olamadım.Senin güldüğün gibi gülemedim.Yine duygulandım.Yine deliye döndüm.İlk defa sigara içtim.Her içime çekişte kendimi kaybettim.Ağladım.Bağırdım.Olmadı işte ne yapayım gülemedim.Allah kahretsin çok özledim.Her gün resimlerindeki mutluluğu gördükçe ölüme bir adım daha yaklaşıyorum.Ölüyorum bir gün gülmek için pisi pisine ölüyorum.Mutsuzum hem de çok
.Yapamıyorum.Dışarıya çıkıp rahat rahat yürüyemiyorum.Korkuyorum karşıma çıkarsın tutamam kendimi diye.Gitmeseydin ya sevdiğim.Bırakmasaydın ya.Katlansaydın acılara.Sevseydin.Olmazdı dimi? Bak ben sana kıymazdım beraber mutlu olurduk beraber mutsuz olurduk.Gülerdik ağlardık.Ama 'BİZ' olurduk.'BİZ' derdik.
Ağlıyorum ya sevdiğim.Aslında mutlusun diye değil artık.Hep öyle diyorum ya mutluluğuna alıştım artık.Bugün beni neyin çok vurduğunu ağlamalarımı neyin yoğunlaştırdığını öğrendim aslında.Unutman.Beni unutman.Bizi unutman.İşte beni ağlatan o.Kiminle güldüğün kiminle mutlu olduğunun önemi yok.Unutmasaydın ya beni.Bizi unutmasaydın.Bir zamanların 'BİZ'ini unutmasaydın.Birlikte el ele tutuşmuş sevgilileri gördükçe içim içimi yiyor.Duygulanıyorum.Onların 'BİZ' kelimesi varken benim sadece 'BEN' kelimesi var sensiz bir ben.Artık ağladıktan sonra nefes almam zorlaşıyor.Eskisi gibi olmuyor.Alamıyorum nefes.Ben artık yavaş yavaş ölüyorum sevgilim..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder